เมื่อวินนี่ไปโรงเรียน

จริงๆ แล้วทุกๆ วันมันก็มีอะไรเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตทั้งนั้น เพียงแค่ว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ หรือเรื่องเล็กเท่านั้น
สำหรับผมมันก็ดูเป็นเรื่องใหญ่พอสมควร คือ การที่ลูกไปโรงเรียนวันแรก ต๋อมก็ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษที่จัดเตรียมของอะไรวุ่นวายไปหมดราวกับจะไปเมืองนอกหลายวัน ในขณะที่พ่อแม่กำลังวุ่นวาย และตื่นเต้นกับการเตรียมการ ไม่ว่าจะเป็น
สิ่งของ หรือการจัดตารางการรับส่งลูกนั้น คนที่ควรจะตื่นเต้นกลับไม่มีอาการใดๆ ทั้งสิ้นนั่นคือ

"หมีน้อย"

ขอย้อนกลับไปในวัยเด็กที่ผมต้องตื่นไปโรงเรียน จำได้ว่ามันช่างเป็นอะไรที่แสนน่าเบื่อ กับการตื่นนอนตอนตีห้าเพื่อ
อาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้าน ไปเพื่อฝ่ารถติด และไปให้ถึงโรงเรียนวินนี่จะรู้สึกแบบนั้นรึเปล่าน้า เพราะ ตื่นสายมาซะนาน

6.00 เช้าวันใหม่

ผมตื่นนอนตามปกติ ในแง่ของเวลาไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ผมตื่นนอนตอนนี้อยู่แล้ว แต่ในแง่ของความรู้สึกคงเปลี่ยน
ที่วันนี้ผมตื่นมาในวันธรรมดา (ที่ไม่ธรรมดา) เพราะมีวินนี่มานอนข้างๆ (ปะป้านอนกลิ้งทับหนูรึป่าวไม่รู้?)
ในขณะที่ตื่นมานั้น ก็เห็นต๋อมตื่นมาแล้ว ผมอาบน้ำก่อน แล้วมาเตรียมขนมปังไส้กรอกใส่ชีสให้ต๋อม
แต่วันนี้พิเศษ...เตรียมให้วินนี่ด้วย หลังจากนั้นวินนี่อาบน้ำเสร็จ หนูก็ต้องใส่เสื้อผ้าตามปกติ
แต่เสื้อผ้าวันนี้ ไม่เหมือนวันอื่นๆ เป็นเสื้อที่ปะป๊าเห็นหนูใส่แล้วปลาบปลื้มใจจัง เพราะนอกจากการเลี้ยงดู (ซึ่งเมื่อก่อนปะป๊าไม่ค่อยมีเวลาดูแล) หน้าที่ของปะป้า คือ การได้ให้การศึกษากับลูกเนี่ยแหละ เชื่อว่าพ่อแม่หลายๆ คนคงรู้สึกแบบนี้เช่นกัน

6.40 ล้อหมุน

บึ่งไปโรงเรียน วันนี้นึกว่ารถจะติดเพราะน่าจะมีโรงเรียนเปิดเทอมบ้าง แต่กลับดีกว่าที่คิด รถเคลื่อนตัวได้คล่อง มีเพียงแยกคลองเตยที่เคลื่อนตัวช้าสลับกับหยุดนิ่ง (ศัพท์ จส 100)
ทำให้เรามาถึงที่หมายได้ก่อนเวลานิดหน่อย คือ

7.30 ถึงโรงเรียน

ก้าวแรกของหนูในโรงเรียนนี้ คือ การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ ซึ่งดูจากความทะเล้นของหนู และการพาออกไปพบปะผู้คน หรือการไปเที่ยว (บ่อยๆ) น่าจะทำให้หนูปรับตัวได้มากขึ้น ไม่ใช่หนูเพียงคนเดียวที่ต้องปรับตัว ปะป้าก็ต้องปรับตัวด้วย 55  แล้วพอไปถึงห้องเรียน "สีเขียว" ของหนู หนูก็ได้พบเพื่อนใหม่ ซึ่งหนูก็ไม่งอแงเลย แต่อาจจะมีเคอะเขินบ้าง

สำหรับหน้าที่ของปะป๊า คือ

หนึ่งเป็นเพื่อนหนู แต่ก็ต้องไม่ให้หนูเกาะติดปะป๊ามากเกินไป เพราะไม่งั้นจะไม่สามารถอยู่ที่โรงเรียนโดยไม่มีปะป๊าได้
สองคอยดูแลเรื่องการกิน การถ่าย (วันนี้หนูเก่งมากที่บอกปะป้าเรื่องหนูปวดฉี่ได้ทุกครั้ง ยกเว้นครั้งสุดท้าย บอกไม่ทัน -_-" ไม่เป็นไรนะคะ เอาใหม่ๆ)
สามการเล่นกับเพื่อน ต้องระวังเพราะ เวลาเด็กเล่นกันมักจะมีการแย่งของกันบ้าง หรือเผลอเล่นไม่ระวังบ้าง (ปะป๊าเข้าใจ)  ไม่เค้ามาแย่งหนู หนูก็ไปแย่งเค้าบ้าง ก็ต้องค่อยๆ สอนกันไป นี่แหละเค้าเรียก "กระบวนการขัดเกลาทางสังคม"
แต่เด็กทุกคนดูน่ารักดี ผู้ปกครองของเด็กด้วย คุณครูก็ช่วยดูแลหนูได้ดี ถึงแม้ว่าจะไม่ครอบคลุมมาก เพราะเป็นวันแรกที่ดูวุ่นวาย และยังไม่รู้จักเด็กดี แต่โดยรวมปะป๊า happy กับโรงเรียนนี้ ถือว่าหนูได้อยู่ใน
สภาพแวดล้อมที่ดี

8.30 - 11.00 เวลาเรียน

วันนี้มีกิจกรรมต่างๆ โดยเริ่มจากการแนะนำชื่อเพื่อนๆ การเล่านิทาน ศิลปะ (ระบายสี แปะกระดาษสี) พักทานอาหารว่าง ฯลฯ ทุกอย่างก็ผ่านไปโดยราบรื่น แต่ก็มีเรื่องฮาฮานิดหน่อย ตอนที่คุณครูถามว่า

"รู้มั้ยคะเด็กๆ ชื่อโรงเรียนเราชื่อว่าอะไร"

วินนี่ตอบเสียงดังอย่างมั่นใจว่า "เทียนประสาดสิด" (เอ่อ หนู มัน สลับกันแล้วดูประหลาดนะ)

คุณครูและผู้ปกครอง อึ้งและหัวเราะกันทั้งห้อง 55

อีกเรื่องคือ ระหว่างที่หนูเล่นของเล่นกับเพื่อน มีเพื่อนผู้ชายคนนึง คงไม่รู้จะทักหนูยังไงเลยเข้ามาหอมไหล่ หนูก็มองมาที่ปะป๊า เขินใหญ่เลย เอาเป็นว่างานนี้ปะป้ายอม แต่ตอนโตปะป้าขอรับไว้พิจารณาก่อนะคะ 55

11.30 กลับบ้าน

ปะป๊าทำบัตรรับนักเรียน แล้วพาหนูกลับบ้าน พอหนูอยู่ในคาร์ซีทปุ๊บก็หลับปั๊บทันที ปะป๊ารู้ว่าหนูง่วงมากเพราะตื่นเช้า แล้วก็เล่นเหนื่อยด้วย

12.15 ถึงบ้าน

ถึงบ้านปะป้าก็เล่นกับหนู อยู่พักใหญ่ ได้กอดเล่นกันนาน เวลาแบบนี้คงมีไม่เยอะ เพราะปะป๊าคงอยู่กับหนูได้ทั้งวันแค่สองสามวันแรก อีกหน่อยคงได้แต่ไปส่ง ไปรับเท่านั้น และปะป๊ากับแม่ก็รู้ว่าเรื่องการรับส่งอาจจะลำบากไปบ้าง เพราะเราทำงานกันทั้งคู่ แต่ก็มีอาม่าที่พอจะไปช่วยรับได้บ้าง แต่เชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้แต่ก็นับว่าเป็นวันที่ดีวันนึง ที่ปะป๊าดูแลหนูอย่างเต็มที่ และก็ไม่หงุดหงิดใส่หนูด้วย แม้ว่าจะรู้สึกเหนื่อยบ้าง จริงๆ มันทำให้ปะป๊าเข้าใจ แม่ๆ ที่ต้องดูแลลูกทั้งวันเหมือนกัน มันคงเหนื่อยพิลึก (แต่มันก็สุขใจ ใช่มั้ยครับ ถ้าใช่ส่งเสียงหน่อยยย) เพราะเด็กมีอะไรให้เราต้องดูแล เยอะจริงๆ นึกถึงพ่อแม่คงปวดหัวกับเรามามาก

เอาเป็นว่าวันนี้ปะป๊ามีความสุข และหวังว่าหนูคงมีความสุขกับสิ่งใหม่ และการได้มาอยู่กับปะป๊ากับแม่ด้วย

ส่วนเย็นนี้เรามีฉลองกันที่ Novotel Bangna ในโอกาสที่วินนี่เปิดเทอม (ข้ออ้าง)  อิอิ

 

Posted on Wed 14 May 2008 20:16

ปะป๊ามาอัพไดมั่งสิ
ขับรถไปส่งลูกทุกวัน
คุยกัน 2 ต่อ 2...คุยไรกันมั่งฮึ???
tomdome.diaryclub.com   
Wed 11 Jun 2008 0:31 [28]

หายไปแย้วววววววว
guidesom.diaryclub.com   
Fri 6 Jun 2008 22:39 [27]

ชอบคุณพ่อเขียนไดจังเลย น่ารักมากๆเลยค่ะ

น้องวินนี่น่ารักมาก คุณพ่อเป็นพ่อที่น่ารักและอบอุ่นสำหรับหนูจริงๆ

ขำๆค่ะ อยากเห้นหน้าคุณพ่อจังตอนลูกสาวถูกหอมไหล่น่ะค่ะ
jediandjr.diaryclub.com   
Thu 29 May 2008 13:11 [26]

วันหลังขอรูปด้วยนะคะ..
เม้นท์ข้างล่าง แซวเล่นค่ะ..อย่าเครียดนะ
คุณโดมน้องต๋อม..
supermom.diaryclub.com   
Tue 27 May 2008 9:57 [25]

คุณโดมเขียนไดอารี่ได้น่าอ่านมากๆเลยค่ะ..ไม่แพ้น้องต๋อมเลยนะเนี่ย..
ตกลงคุณพ่อกะคุณแม่ตื่นเต้น..ส่วนน้องวินนี่ เที่ยวบ่อยจนชินกับการเปลี่ยนสถานที่..ใช่มั๊ยค่ะ..
supermom.diaryclub.com   
Tue 27 May 2008 9:55 [24]

อู๊ยยย ชอบปาป๊าเขียนไดอารีจังคะ อ่านแล้วอบอุ่นดีนะคะ น้องวินนี่ก้อดูตื่นเต้นดี ไม่งอแงด้วยดีจังจ้า
kakaclub.diaryclub.com   
Sun 25 May 2008 18:11 [23]

อุ๊ย ปะป๊าโดมเขียนไดเองด้วยเหรอคะ น่ารักจริงๆเลย
น้องวินนี่เสน่ห์แรงนะเนี่ย ไปเรียนวันแรกก็ถูกเพื่อนผู้ชายหอมไหล่เลย อิอิ

เวลาอยู่กับลูก เหนื่อยแต่ก็มีความสุขที่สุดค่ะ มาร่วมยกมือด้วย
papamameicecream.diaryclub.com   
Wed 21 May 2008 17:16 [22]

คุณพ่อหาข้ออ้างไปทานอาหารนอกบ้านได้แนบเนียนมากเลย

น้อง winnie เก่ง
ไม่กลัวคนด้วย
energy.diaryclub.com   
Tue 20 May 2008 11:32 [21]

น่ารักมากเลยค่ะ....คุณโดมเป็นคุณพ่อที่น่ารักมาก
((เด๋วต้องให้พ่อมอมแมมเปิดไดมั่ง ฮ่า ฮ่า))

อ่านแล้ว...ทำให้นึกภาพไปถึงตอนมอมแมมไปโรงเรียนครั้งแรกเลยค่ะ
ความรู้สึก..ไม่แตกต่างกันเลย เน๊อะ
แม่นิ้ง & มอมแมม   
Sat 17 May 2008 23:43 [20]

เป็นคุณพ่อที่น่ารัก และอบอุ่นจริงๆค่ะ
proudy.diaryclub.com   
Sat 17 May 2008 16:11 [19]

มาขออ่านไดคุณพ่อด้วยคนน๊า
เพราะว่า ก้ไปส่งลูกเรียนวันแรกด้วยเหมือนกัน ฮี่ ฮี่ ...
แต่ว่าต่างกันนิดนุงนะ เพราะว่าติ๊กไปส่งปาล์มมี่ ตอนนที่เค้าเข้าแถวกันเรียบร้อยแล้ว สรุปคือว่าไปสาย 555
แล้วก็เรื่องรับส่งลูกสาว คิดอยู่เหมือนกันค่ะ ว่าจะทำได้ไม๊ เพราะว่าเลี้ยงกันอยู่ 2 คน คุณยาย ก้นานๆมาที วันไหนติ๊กทำงาน ก้ไปรับไม่ได้ ก็ต้องเป้นปาป๊าคนเดียว
ตอนแรกคิดว่า ทำไม่ได้ พอทำไป ก้ทำได้เนอะ ....

สรุปว่า ตื่นเต้นพอ พอ กันเลยจ้า ....
littlepalmy.diaryclub.com   
Sat 17 May 2008 9:55 [18]

โอ้โห ช่างเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เลยนะคะสำหรับ"พ่อ"ที่ได้ทำหน้าที่ดูแลลูกค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยนะคะว่าวันๆนึงเด็กมีรายละเอียดหลายอย่างที่เราต้องดูแล ดูเหมือนไม่มีอะไรมาก แต่ก็ทำให้วันๆนึงเรารู้สึกเหนื่อยแต่มีความสุขได้เหมือนกันค่ะ
บ้านน้องต๋อมอยู่บางนา งี้ต้องขึ้นทางด่วนมาลงพระราม 4 ใช่ป่าวคะ รถติดน่าดูเลยสิคะ แล้วตอนเย็นอาม่ามารับก็ต้องมาจากพระราม 2 เลยหรือเปล่าคะ อาม่าเก่งจังค่ะยังแข็งแรงอยู่เลย
ที่บ้านพี่อาม่าไม่สามารถเลยค่ะที่จะไปรับน้องเอมได้ ฮ่าๆๆ
nongaimila.diaryclub.com   
Fri 16 May 2008 17:58 [17]

คุณพ่อเขียนไดเพื่อลูก (น่ารักจังเลยค่ะ)
ถ้าเป็นพ่อของลูกเรา.. อย่าว่าแต่เขียนเลย.. นั่งอ่านยังไม่มีเวลา
อิจฉาจังค่ะ
ชื่นชมคุณพ่อ   
Fri 16 May 2008 9:55 [16]

ตามมาจากไดน้องต๋อม เห็นป๋าโดมเขียนไดวันนี้แล้วชื่นใจจังเลยค่ะ
nokbarnett.diaryclub.com   
Fri 16 May 2008 5:38 [15]

พี่ล่ะชอบป๊าโดมเขียนให้ลูกหมีน้อยจัง อ่านแล้วอบอุ่นดีเหลือเกิน

เป็นอีกก้าวหนึ่งของลูกนะคะว่าเขาเริ่มโตตามวัย ก้าวแรกที่ไปโรงเรียน ก้าวแรกที่เขาเริ่มไปเรียนรู้นอกจากสิ่งที่พ่อแม่ ญาติๆได้สั่งสอน เรียนรู้การอยู่กับผู้อื่น เรียนรู้การแบ่งปัน ชอบคำที่ว่า กระบวนขัดเกลาทางสังคม ถ้าไม่มีกระบวนการนี้โลกนี้คงไม่น่าอยู่

คุณพ่อออกแววว่าเริ่มหวงลูกสาวแล้วนะคะ ถ้าหมีน้อยโตกว่านี้จะไว้หนวดไหมคะเนี่ยอิอิ

มาช่วยยืนยันอีกคน ว่าการเลี้ยงลูกคนเดียวและขาดตัวช่วยอย่างพี่เนี่ย เหนื่อยสุดๆ แต่ก็สุขใจอย่างป๊าโดมว่า แต่ก็คุ้มเหนื่อยนะคะ สุดคุ้มเลยล่ะ และเป็นเหนื่อยที่ไม่มีวันเบื่อด้วยค่ะ
babysan.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 19:30 [14]

ก้าวแรกของลูก ไม่ว่าเรื่องอะไร พ่อ แม่ตื่นเต้นกันทั้งนั้นค่ะ คุณพ่อถ่ายทอดออกมาน่ารักมากเลยค่ะ
focus_c.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 13:55 [13]

น้องวินนี่เก่งจังคะ ดูเหมือนจะปรับตัวได้ค่อยข้างเร็ว

เดี๋ยวตามไปดูรูปที่ไดแม่ต๋อมนะคะ
inkko.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 13:43 [12]

ต้องรอดูรูปที่ไดน้องต๋อมใช่มั้ยคะ :)
primandpan.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 13:26 [11]

I'm pretty sure that she loves the school ka ^^
justinandjaden.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 12:09 [10]

ใช่ค่ะ เลี้ยง ดูแลเค้า เหนื่อย แต่มีความสุข บอกไม่ถูก ไอ้ที่เหนื่อยๆจากการทำงาน+การเดินทาง มันหายไปโดยสิ้นเชิง เมื่อได้เห็นหน้าเค้า ได้กอด ได้อุ้ม รู้สึกดี ^^
nongnun.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 11:00 [9]

อยากเห็นรูปหมีน้อยใส่ชุดนักเรียนอ่าค่า
ohiyo.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 10:26 [8]

อ่านแล้วนึกถึงตอนไปส่งลูกเรียนวันแรกเลยค่า ^____^
nattynopphi.diaryclub.com   
Thu 15 May 2008 7:38 [7]

ยินดีด้วยค่ะ ที่พี่วินนี่ได้เข้า รร.แล้ว
โตไปอีกขั้นแล้วเนอะ....
คุณพ่อ...บรรยายความรู้สึก ...จนวาดภาพตามได้เลยนะเนี่ย
นาน ๆ จะได้อ่านได..ที่เป็นความรู้สึกจากใจคุณพ่อซะที....
.........น้ำหวานครบ 2 ขวบ เมื่อไหร่..คงได้ฝากเรียนที่
รร. อนุบาลข้างบ้านแล้วค่ะ พี่ต๋อม
syrup.diaryclub.com   
Wed 14 May 2008 23:44 [6]

กิฟท์ไม่เคยตื่นตีห้าไป รร เลยอะ .. แบบว่า พ่อกะแม่เข้าใจ หาแต่ รร ใกล้บ้าน ...

แต่ต้องมาตื่นเช้า เอาตอนโตเนี่ยแหละ .. เรียนมหาลัยไกลไปหน่อย .. เลยต้องพยายามกันซักนิด แต่ก้อยังไม่ตีห้าอยู่ดีอ้ะ อิอิ
sweetplum.diaryclub.com   
Wed 14 May 2008 23:18 [5]

ว๊าวววววววววววว คุณพ่อน้องวินนี่เขียนไดอารี่น่ารักมากๆเลยค่ะ อ่านแล้วปลื้มใจจริงๆ

การเลี้ยงลูกนี่ ถ้าเราหงุดหงิดเมื่อไหร่ คงต้องนึกย้อนเปรียบเทียบตอนเราอายุเท่าเค้าแล้วจะดีขึ้นค่ะ
เหมือนวันนี้ที่เป็นวันแรกของน้องวินนี่ คุณพ่อก็ทำได้ดีมากเลยค่ะ
pawarisa.diaryclub.com   
Wed 14 May 2008 21:46 [4]

ป่าป๊าโดมเขียนได้ละเอียดจังเลยค่ะ อ่าน ๆ แล้วเห็นภาพเลย

หมีน้อยวินนี่ท่าทางจะปรับตัวง่ายนะคะ เห็นจากเวลาไปเที่ยวไหน หนูไม่ค่อยงอแงเลย น่ารักมาก ๆ

ไปอ่านที่ไดฯต่อม อ่านแล้วอมยิ้มตอนที่เรียกชื่อต๋อม จุ ทา เทปปปป ค่ะ...เสียงหนูคงน่ารักมากเลยอ่า

อ่านวันนี้ เรียกชื่อโรงเรียนสลับกันอีก เทียน ประ สาด สิด...เอาน่า หนูยังเล็ก แถมยังน่ารักอีก ให้อภัยค่ะ ^^

คิดถึงหมีน้อยวินนี่จังเลยยยยย ^^
agreewithyou.diaryclub.com   
Wed 14 May 2008 21:40 [3]

น้องวินนี่เข้าโรงเรียนแล้วหรอคะ เดี๋ยวต้องตามไปดูรูปที่ไดแม่ก่อนดีกว่า

ปล.คุณพ่อเขียนไดได้น่ารักมาก ๆ เลยค่า
luuksorn.diaryclub.com   
Wed 14 May 2008 20:51 [2]

อ่านแล้วอบอุ่นจังเลยค่ะ เป็นปะป๊าที่น่ารักมากๆค่ะ

ทำไมวันนี้ไม่เห็นมีรูปน้องวินนี่เลยน้อ...
guidesom.diaryclub.com   
Wed 14 May 2008 20:23 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง
 

<< September >>

S

M

T

W

T

F

S

31 

6 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

<< 2008>>