เมื่อวินนี่ไปโรงเรียน
จริงๆ แล้วทุกๆ วันมันก็มีอะไรเข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตทั้งนั้น เพียงแค่ว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่ หรือเรื่องเล็กเท่านั้น สำหรับผมมันก็ดูเป็นเรื่องใหญ่พอสมควร คือ การที่ลูกไปโรงเรียนวันแรก ต๋อมก็ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษที่จัดเตรียมของอะไรวุ่นวายไปหมดราวกับจะไปเมืองนอกหลายวัน ในขณะที่พ่อแม่กำลังวุ่นวาย และตื่นเต้นกับการเตรียมการ ไม่ว่าจะเป็น สิ่งของ หรือการจัดตารางการรับส่งลูกนั้น คนที่ควรจะตื่นเต้นกลับไม่มีอาการใดๆ ทั้งสิ้นนั่นคือ
"หมีน้อย"
ขอย้อนกลับไปในวัยเด็กที่ผมต้องตื่นไปโรงเรียน จำได้ว่ามันช่างเป็นอะไรที่แสนน่าเบื่อ กับการตื่นนอนตอนตีห้าเพื่อ อาบน้ำแต่งตัวออกจากบ้าน ไปเพื่อฝ่ารถติด และไปให้ถึงโรงเรียนวินนี่จะรู้สึกแบบนั้นรึเปล่าน้า เพราะ ตื่นสายมาซะนาน
6.00 เช้าวันใหม่
ผมตื่นนอนตามปกติ ในแง่ของเวลาไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ผมตื่นนอนตอนนี้อยู่แล้ว แต่ในแง่ของความรู้สึกคงเปลี่ยน ที่วันนี้ผมตื่นมาในวันธรรมดา (ที่ไม่ธรรมดา) เพราะมีวินนี่มานอนข้างๆ (ปะป้านอนกลิ้งทับหนูรึป่าวไม่รู้?) ในขณะที่ตื่นมานั้น ก็เห็นต๋อมตื่นมาแล้ว ผมอาบน้ำก่อน แล้วมาเตรียมขนมปังไส้กรอกใส่ชีสให้ต๋อม แต่วันนี้พิเศษ...เตรียมให้วินนี่ด้วย หลังจากนั้นวินนี่อาบน้ำเสร็จ หนูก็ต้องใส่เสื้อผ้าตามปกติ แต่เสื้อผ้าวันนี้ ไม่เหมือนวันอื่นๆ เป็นเสื้อที่ปะป๊าเห็นหนูใส่แล้วปลาบปลื้มใจจัง เพราะนอกจากการเลี้ยงดู (ซึ่งเมื่อก่อนปะป๊าไม่ค่อยมีเวลาดูแล) หน้าที่ของปะป้า คือ การได้ให้การศึกษากับลูกเนี่ยแหละ เชื่อว่าพ่อแม่หลายๆ คนคงรู้สึกแบบนี้เช่นกัน
6.40 ล้อหมุน
บึ่งไปโรงเรียน วันนี้นึกว่ารถจะติดเพราะน่าจะมีโรงเรียนเปิดเทอมบ้าง แต่กลับดีกว่าที่คิด รถเคลื่อนตัวได้คล่อง มีเพียงแยกคลองเตยที่เคลื่อนตัวช้าสลับกับหยุดนิ่ง (ศัพท์ จส 100) ทำให้เรามาถึงที่หมายได้ก่อนเวลานิดหน่อย คือ
7.30 ถึงโรงเรียน
ก้าวแรกของหนูในโรงเรียนนี้ คือ การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ ซึ่งดูจากความทะเล้นของหนู และการพาออกไปพบปะผู้คน หรือการไปเที่ยว (บ่อยๆ) น่าจะทำให้หนูปรับตัวได้มากขึ้น ไม่ใช่หนูเพียงคนเดียวที่ต้องปรับตัว ปะป้าก็ต้องปรับตัวด้วย 55 แล้วพอไปถึงห้องเรียน "สีเขียว" ของหนู หนูก็ได้พบเพื่อนใหม่ ซึ่งหนูก็ไม่งอแงเลย แต่อาจจะมีเคอะเขินบ้าง
สำหรับหน้าที่ของปะป๊า คือ
หนึ่งเป็นเพื่อนหนู แต่ก็ต้องไม่ให้หนูเกาะติดปะป๊ามากเกินไป เพราะไม่งั้นจะไม่สามารถอยู่ที่โรงเรียนโดยไม่มีปะป๊าได้ สองคอยดูแลเรื่องการกิน การถ่าย (วันนี้หนูเก่งมากที่บอกปะป้าเรื่องหนูปวดฉี่ได้ทุกครั้ง ยกเว้นครั้งสุดท้าย บอกไม่ทัน -_-" ไม่เป็นไรนะคะ เอาใหม่ๆ) สามการเล่นกับเพื่อน ต้องระวังเพราะ เวลาเด็กเล่นกันมักจะมีการแย่งของกันบ้าง หรือเผลอเล่นไม่ระวังบ้าง (ปะป๊าเข้าใจ) ไม่เค้ามาแย่งหนู หนูก็ไปแย่งเค้าบ้าง ก็ต้องค่อยๆ สอนกันไป นี่แหละเค้าเรียก "กระบวนการขัดเกลาทางสังคม" แต่เด็กทุกคนดูน่ารักดี ผู้ปกครองของเด็กด้วย คุณครูก็ช่วยดูแลหนูได้ดี ถึงแม้ว่าจะไม่ครอบคลุมมาก เพราะเป็นวันแรกที่ดูวุ่นวาย และยังไม่รู้จักเด็กดี แต่โดยรวมปะป๊า happy กับโรงเรียนนี้ ถือว่าหนูได้อยู่ใน สภาพแวดล้อมที่ดี
8.30 - 11.00 เวลาเรียน
วันนี้มีกิจกรรมต่างๆ โดยเริ่มจากการแนะนำชื่อเพื่อนๆ การเล่านิทาน ศิลปะ (ระบายสี แปะกระดาษสี) พักทานอาหารว่าง ฯลฯ ทุกอย่างก็ผ่านไปโดยราบรื่น แต่ก็มีเรื่องฮาฮานิดหน่อย ตอนที่คุณครูถามว่า
"รู้มั้ยคะเด็กๆ ชื่อโรงเรียนเราชื่อว่าอะไร"
วินนี่ตอบเสียงดังอย่างมั่นใจว่า "เทียนประสาดสิด" (เอ่อ หนู มัน สลับกันแล้วดูประหลาดนะ)
คุณครูและผู้ปกครอง อึ้งและหัวเราะกันทั้งห้อง 55
อีกเรื่องคือ ระหว่างที่หนูเล่นของเล่นกับเพื่อน มีเพื่อนผู้ชายคนนึง คงไม่รู้จะทักหนูยังไงเลยเข้ามาหอมไหล่ หนูก็มองมาที่ปะป๊า เขินใหญ่เลย เอาเป็นว่างานนี้ปะป้ายอม แต่ตอนโตปะป้าขอรับไว้พิจารณาก่อนะคะ 55
11.30 กลับบ้าน
ปะป๊าทำบัตรรับนักเรียน แล้วพาหนูกลับบ้าน พอหนูอยู่ในคาร์ซีทปุ๊บก็หลับปั๊บทันที ปะป๊ารู้ว่าหนูง่วงมากเพราะตื่นเช้า แล้วก็เล่นเหนื่อยด้วย
12.15 ถึงบ้าน
ถึงบ้านปะป้าก็เล่นกับหนู อยู่พักใหญ่ ได้กอดเล่นกันนาน เวลาแบบนี้คงมีไม่เยอะ เพราะปะป๊าคงอยู่กับหนูได้ทั้งวันแค่สองสามวันแรก อีกหน่อยคงได้แต่ไปส่ง ไปรับเท่านั้น และปะป๊ากับแม่ก็รู้ว่าเรื่องการรับส่งอาจจะลำบากไปบ้าง เพราะเราทำงานกันทั้งคู่ แต่ก็มีอาม่าที่พอจะไปช่วยรับได้บ้าง แต่เชื่อว่าเราจะผ่านมันไปได้แต่ก็นับว่าเป็นวันที่ดีวันนึง ที่ปะป๊าดูแลหนูอย่างเต็มที่ และก็ไม่หงุดหงิดใส่หนูด้วย แม้ว่าจะรู้สึกเหนื่อยบ้าง จริงๆ มันทำให้ปะป๊าเข้าใจ แม่ๆ ที่ต้องดูแลลูกทั้งวันเหมือนกัน มันคงเหนื่อยพิลึก (แต่มันก็สุขใจ ใช่มั้ยครับ ถ้าใช่ส่งเสียงหน่อยยย) เพราะเด็กมีอะไรให้เราต้องดูแล เยอะจริงๆ นึกถึงพ่อแม่คงปวดหัวกับเรามามาก
เอาเป็นว่าวันนี้ปะป๊ามีความสุข และหวังว่าหนูคงมีความสุขกับสิ่งใหม่ และการได้มาอยู่กับปะป๊ากับแม่ด้วย
ส่วนเย็นนี้เรามีฉลองกันที่ Novotel Bangna ในโอกาสที่วินนี่เปิดเทอม (ข้ออ้าง) อิอิ
|